Próba obejściowa - żyła w
Artykuł przedstawia analizę obwodu żyły próbnej w, w obębie całej centrali.
Warto zwrócić uwagę, że poniższa analiza próby obejściowej przebiega w kierunku od RAC do CAW11,
a więc w kierunku "logicznie" przeciwnym do kierunku zestawianego połaczenia wychodzacego.
Początek obwodów żyły w oraz żyły y (próba wolnych RAC) jest wspólny. Patrz uwaga na temat miejsca ich
rozdzielenia się w opisie poniżej.
|
Początek obwodu
"−" podany przez bezpiecznik Bz21.4 @ R3-R3-ZA-3-B rozpoczyna obwód,
który następnie przechodzi galwanicznie przez AN1 (kontrola obecności każdego wtyku zespołu)
i rozdziela się na cztery równoległe obwody, po jednym dla każdego z RAC.
Równoległe obwody w ramach każdego RAC
W obrębie każdego RAC obwód żyły w przebiega następująco:
-
przez styki bezpieczników zespołów
C1,C2iC3(np. bz1-bz3) i przełącznik blokady rejestru (WB1), -
dalej, galwanicznie przez wszystkie wtyki, wszystkich zespołów
RAC(w kolejności:C3,C2,C1), -
dalej, w zespole
C1(105 @ *-RAC-C1-1-F) obwód przechodzi przez styk (m.in.) przekaźnikaRARA.13 @ *-RAC-C1-1-F i wychodzi, przezPP, doCSR11jako żyław(363 @ *-RAC-C1-1-F).
Oddzielenie się żyły y
Tuż przed wyjściem z RAC od żyły w oddziela się żyła y, która następnie przechodzi przez rezystor 510 Ω
(R1.23 @ *-RAC-C3-1-G), skąd następnie wraca do C1 i wychodzi, przez PP, do CSR11,
jako żyła y (364 @ *-RAC-C1-1-F).
Droga żyły w od CSR11 do SN11
Droga żyły w od CSR11 do SN11 do przebiega następująco:
-
poprzez
PP, żyływod 10 obsługiwanychRACtrafiają doCSR11(np.: 106 @ *-CSR11-C1-1-F), skąd przez matrycę diod (uwzględniającą to, że do każdego mostkaKABprzyporządkowane są po dwaRAC), trafiają do styków czołowych mostków (np. v1.33 @ *-CSR11-KAB-1-C). -
dalej, z całej grupy mostków (
V1-V5lubV6-V0), przez zespółC1(353 @ *-CSR11-C1-1-F) trafia doU11-ZA, skąd przez przełącznikWW1(WW1.7 @ U11-U11-ZA-4-D) (lubWW2, dla drugiej grupy mostków), i przez bezpiecznik zabezpieczający zespółCSR11-C1(bz13.3 @ U11-U11-ZA-4-D) oraz styki 10 bezpieczników zabezpieczających obwody powiązanychSN11(nieparzystych lub parzystych, zależnie od grupy mostków wKAB) trafia doSN11(np. 136 @ *-SN13-SN13-1-H),
Z opisanego dotąd przebiegu obwodów żyły w wynika, że z poziomu danego zespołu SN11 próba da wynik pozytywny, jeśli
dostepny jest choć jeden wolny rejestr z 10 przyłączonych do CSR11 i w obrębie grupy mostków KAB właściwej dla
tego SN11 (parzysty / nieparzysty) istnieje choć jeden wolny mostek.
Droga żyły w w SN11 i G11
Droga żyły w, w obrębie zespołu SN11 i współpracującego z nim stojaka G11 przebiega następująco:
-
po wejściu do
SN11żyła otrzymuje oznaczeniew1; przez przełącznik blokady zespołu (WB, WB.10 @ *-SN13-SN13-1-H) trafia do współpracującego z danymSN11wejścia do stojakaG11(np. styk811i8.11i @ G11-G11-LST-41-0 łączówki stojakowej), -
na stojaku
G11przez rezystor 510 Ω w zespleC4(np. R4.21 @ G11-CGB-C4-25-0) trafia do zespołuC2(np. 741 @ G11-CGB-C2-15-G) i przez styk przekaźnika1ka(1ka.11 @ G11-CGB-C2-15-G) trafia na styk czołowy mostka w sekcjiKA(np. v1.23 @ G11-CGB-KA1-27-0). Styk ten jest normalnie zwarty, zatem ten fragment obwodu będzie przedłużony tylko, jeżeli mostek jest wolny. -
dalej, już ponownie jako żyła
w(np. 121 @ G11-CGB-KA1-27-0 i dalej styk811gG11-LST) trafia, przezPP, ponownie do zespołuSN11(122 @ *-SN13-SN13-1-H). Przechodzi galwanicznie przezSN11i, poprzezPP, trafia do stopnia abonenckiego (stojakA14, na styk czołowy wolnego mostka wychodzącego w sekcjiKB, np. v1.22 @ A14-CAB.B-KB1-4-0); warto zauważyć, że przyporządkowanie zespołów sznurowych i powiązanych z nimi numerów wyjść zA14-KB(3xx) do mostków wKBnie jest liniowe (patrz: opis sekcji KB). -
warto zwrócić uwagę, że wejście
w1(zSN11) na łączówkę stojakowąG11jako811i(kolumnai) i powrót, jakowdoSN11ze styku811g(kolumnag) spełniają wymagania "Uwagi 5" z arkusza G11-G11-Ogolny-1-H, wzmiankowanej też w artykule Przełącznica pośrednia (PP). -
dalej przez normalnie zwarte styki przekaźników
EB1-EB3(blokujących wyjścia, np. eb1.35 @ A14-CAB.B-C4-2-B) i styki przekaźników próbujących wiązki (np. 2w1.11 @ A14-CAB.B-C4-2-B biegnie (po typowym zwielokrotnieniu na stojakachA13współpracujących z jednymCAW11), przezQA11(20d @ Q-QA11-QA11-4-0), doCAW11(245 @ *-CAW11-C3-3-E), -
w
CAW11biegnie przez uzwojenie przekaźnikaE1-E0(np.E1E1.2 @ *-CAW11-C3-3-E) i liczne zestyki przekaźników próbnych i rozdzielników, gdzie finalnie trafia do "+" podanego od styku przekaźnika2RA(2ra.11 @ *-CAW11-C3-2-E). -
podanie w/w "+" inicjowane jest w
A3-C4przez styk przekaźnika ruchu wychodzącegorw(rw.34 @ A13-CAB.A-C4-20-H), skąd przezQA11(16e @ Q-QA11-QA11-2-B), trafia on do przekaźnika 1RA.1 @ *-CAW11-C3-3-E, który z kolei uruchamia przekaźnik2RA(2RA.1 @ *-CAW11-C3-3-E).